Ik ben geen afwastalent, ben al helemaal niet enthousiast en ik ben ook geen zestien meer. Het bordje hangt er al enige tijd. Dat verbaast mij niets. Een afwastalent is namelijk retemoeilijk te vinden. Kijk een simpele bordenwasser is, naar mijn bescheiden mening, denk ik nog wel te vinden. Een afwastalent is beduidend moeilijker te vinden.

Ooit was ik een geweldig afwastalent. Bijna dagelijks werd ik de hemel in geprezen. Het regende complimenten, vooral van mijn ouders. Maar het meest werd ik gecomplimenteerd door mijn kleine broertje die al op zeer vroege leeftijd tot de ontdekking kwam dat hij de afwas beter aan zijn grote broer kon overlaten. U begrijpt, mijn talent groeide met de dag.

Maar naarmate ik ouder werd, kwam ook het verzet tegen mijn ouders en de door hen dagelijks opgelegde afwastaak. Kinderarbeid. Slavernij. Ik had er geen andere woorden voor. Afgelopen, punt uit. Dacht ik.

Afwassen was een therapeutische bezigheid geworden. 

Toen ik jaren later op mezelf ging wonen stond ik wederom af te wassen, zij het niet meer op dagelijkse basis. Pas als de afwas begon te stinken kwam ik in actie. Maar ook daar kwam verandering in. Het meisje dat bij mij introk was verantwoordelijk voor een terugkeer naar een dagelijkse afwasfrequentie. En zo stonden wij elke avond gezellig keuvelend aan de afwas.

Decennia later sprak ik deze woorden ook tegen mijn collega’s toen ik ‘aan mijn huwelijk werkte’.
Afwassen was een therapeutische bezigheid geworden. Er moest veel meer met elkaar gepraat worden. Zo stonden we dan ook uren aan de afwas. Het kon ons niet lang genoeg duren. We praten en praten, de afwas was bijzaak waarbij er regelmatig een bord of vork in de wasbak werd teruggegooid omdat het niet schoon zou zijn. Een doelbewuste poging het gesprek nog even te rekken.

Uiteindelijk verlegden we onze gesprekken meer en meer naar externe eetgelegenheden. Het resulteerde in de oude vertrouwde korte gesprekken met strofes als: Lekker? Jawel. Jij nog een wijntje? Nee, straks.

Maar dit bovenstaande allemaal geheel terzijde. Gezien mijn ervaringen en de bij mij aanwezige en door de jaren heen ontwikkelde competenties benodigd voor een afwastalent, adviseer ik de betreffende restaurateur om een talentscout in te huren. Mocht deze oplossing te duur zijn, rekruteer dan een bordenwasser of afwasser van een jaar of twaalf.

 

[198]

 

Gewaarwording
Dram

Pin It on Pinterest