Gekkenhuis, een foto van een trap. Wat moet je er in vredesnaam onder schrijven voor een FotoStukje? Maar toch, je kijkt naar de foto, je ziet een trap en denkt: dit stukje wordt helemaal niets want ik heb helemaal niets met een trap. Dan maar schrijven over het feit dat ik niets met een trap heb. Maar is dat wel zo? Heb ik niets met een trap? Echt niet? En u? Heeft u iets met een trap? Ik ga er gevoeglijk vanuit dat de meeste mensen zullen zeggen dat ze inderdaad niets met een trap hebben. Ze zullen eerder denken dat je zwaar gestoord bent en in een gekkenhuis thuishoort. Moet u zich eens voorstellen, er vraagt iemand aan u of u iets met een trap heeft. Wat denkt u dan? Juist.

Maar heb ik echt niets met trappen? Nee ik heb helemaal niets met trappen. Ik hou niet van trappen, niet van natrappen, aftrappen, niets van dit al. Nee serieus, trappen kunnen soms mooi zijn, bijvoorbeeld vanwege hun vorm of ouderdom, maar dat wil nog niet zeggen dat iets met een trap heb.

Maar toch, u en ik hebben toch iets met trappen. U bent het zich wellicht niet bewust, maar het is er. Het kan ook zijn dat het er al jaren niet meer is. Dat was zo bij mij. Jaren had ik er geen last meer van tot ik de bovenstaande foto van Joop over de mail kreeg en de latent aanwezige stoornis weer bij me bovenkwam. Een stoornis die net zo compulsief was als mijn vroegere rookgewoonten.

Trap, gekkenhuis, dwangmatige stoornis. En dan te bedenken dat u die stoornis ook heeft.

Tegelijkertijd moest ik denken aan Jules Deelder die ooit het volgende gedicht schreef waarvan de titel mij even ontschoten is:

Rotterdam

Schiedam

Vlaardingen

Maassluis

Hoekie om

Trappie af

Gekkenhuis

Volgens het gedicht moet je dus eerst een trap af voordat je in het gekkenhuis beland. Trap, gekkenhuis, dwangmatige stoornis. En dan te bedenken dat u die stoornis ook heeft. Want wees een eerlijk, hoe vaak is het niet voorgekomen dat u de treden van een trap geteld heeft? En van wie moest u dat doen? Had iemand u daar een opdracht toe gegeven? Gek hé?

Het gerucht gaat ook dat deze dwangmatige stoornis voortkomt uit het feit dat de meeste trappen in huis dertien treden hebben. Dertien! Nou ja, ik zou er niet in trappen als u was.

 

[194]

 

Verliefd
Mollenstreken

Pin It on Pinterest